Άγρια Βουνά

Η ιστορία του Εlzeard Β oufier , ενός μοναχικού βοσκού που με την αποφασιστικότητα και το θάρρος του μεταμόρφωσαν ένα έρημο τοπίο σε ένα φυσικό τεράστιο δάσος κατά την περίοδο του Α παγκοσμίου πολέμου έως και τις ημέρες μας . Κάθε μέρα και σε όλη του την ζωή φύτευε σπόρους . Ήταν αξιοπερίεργο για την πολιτεία για αυτή την τεράστια αλλαγή του τοπίου ,ώστε όλοι μιλούσαν για ένα θαύμα. Αυτός ο άνθρωπος εκτέλεσε ένα '' Έργο αντάξιο του Θεού '' όπως λέει και ο αφηγητής της ταινίας. Ένα Καναδικό καρτούν του 1987 από τον Frédéric Back και μια εκπληκτική αφήγηση από τον Christopher Plummer.   Για να μην ξεχνάμε πως όλοι μας μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτόν τον πλανήτη χωρίς έξοδα και χωρίς κόπο , αφού τα ωραιότερα πράγματα σε αυτή τη ζωή μας δίνονται δωρεάν. Νικητής του Acadamy Award for Best Animated Short Film and Short Film Palme d'Or το 1987, είναι ένα γοητευτικό αριστούργημα κινουμένων σχεδίων για έναν άνθρωπο ο οπο...

Κουτάκια , πλαίσια , κορνίζες , τετράγωνα , παραλληλόγραμμα τα κλείσαμε όλα εκεί μέσα , ξεχνώντας τις εκφάνσεις της ελεύθερης έκφρασης που τόσο μας απαγόρεψαν. Όλα εντός πλαισίου και εντός ειδικών συνθηκών , έτσι επιτρέπονται αλλιώς έχεις ξεφύγει από το πλαίσιο και είσαι τρελός Όταν όμως βλέπεις μια παράσταση , όλα επιτρέπονται , και πέφτει και χειροκρότημα και θαυμασμός για τους ηθοποιούς που τόσο καλά μπόρεσαν και μιμήθηκαν έναν τρελό. Ο τρελός όμως είναι μέσα μας και σκάει

«Αγέλαστος Πέτρα»… Η Ελευσίνα είναι μια μικρή βιομηχανική πόλη 20 χλμ. Δυτικά της Αθήνας. Με την πόλη αυτή δέθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο αγαπημένος μύθος των Αρχαίων, όπου κάθισε αγέλαστη, η Θεά Δήμητρα, συντετριμμένη από την εξαφάνιση της κόρης της, Περσεφώνης. Εδώ πρωτοκαλλιεργήθηκαν τα Θεία δώρα, τα Δημητριακά, εδώ αναπτύχθηκαν οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδος με καταστροφικές συνέπειες για την περιοχή και το Ιερό. Κινηματογραφούμε γι’ αυτή την πόλη επί μια δεκαετία από τη μεριά του προσκυνητή, ανακαλύπτοντας κτερίσματα από το αρχαίο πρόσωπο εντοιχισμένα στην σύγχρονη ζωή. Η Ελευσίνα είναι δυτικά, σημείο και όριο για να δει κανείς τον κόσμο γύρω του όσο και τον εαυτό του. Η Περιουσία Της Μνήμης «Η μόνη μας περιουσία είναι η μνήμη. Η Ελευσίνα είναι ένα αυτούσιο κομμάτι της Ελλάδος. Ισως πιο κακοποιημένο. Είναι η Ελλάδα στην οποία γυρίσαμε την πλάτη μας. Γι’ αυτό ένοιωσα ότι, ως άνθρωπος και ως πολίτης αυτής της χώρας, οφείλω ένα πολύ μεγάλο συγνώμη» Φίλιππος...

Υπάρχει Εαυτός ? η είμαστε όλοι οι άλλοι

Για δες τώρα είναι εύκολο να αναπνέεις σωστά ; Έκοψαν τα δέντρα έκαψαν τον ήλιο σε πλήρωσαν με ασφάλεια και σε τέσσερις τοίχους. Πήρες αμάξι για να κάνεις βόλτες σε καμμένα όνειρα χαλασμένου οδοστρώματος και λακκούβες , βρίζεις τον συνάνθρωπό σου επειδή αγνοεί την ύπαρξή σου και εσύ την δικιά του. Κτίζουν κτίζει κτίζεις κτίζω. Πεζοδρόμια χωρίς πεζόδρομους χωρίς δέντρα παράθυρα χωρίς ανάσα έτσι να είμαστε όλοι κοντά και χώρια συκοφαντώντας στα κρυφά για τον διπλανό μας ακόμη και για τον φίλο μας. Η άλωση ενός τόπου από τούς ανθρώπους τα αυτοκίνητα τους στύλους τις κεραίες την άγνοια και την μιζέρια της συνήθειας η οποία μεταφέρεται παντού από ανδρείκελα που νομίζουν ότι ζουν, περιφέροντας την κατακερματισμένη ύπαρξή τους νοιώθοντας ότι είναι σημαντικοί. Τέσσερις τοίχοι , τέσσερις ρόδες , κλουβιά χωρίς επιστροφή Τι ωραίο τοπίο ! κοίτα τα δέντρα πως τα φωτίζει ο απογευματινός ήλιος η θάλασσα χρυσίζει στο διάβα του ήλιου η βουνοκορφή αγέρωχη σηματοδοτεί το άπιασ...

Το λινό καλοκαίρι του Ελύτη άφησε λίγο χώρο πριν το συνετό φθινόπωρο για να πάμε διακοπές. Ένα δάκρυ  τρέχει  και άντε να το πιάσεις , πόσο να χωρέσει μέσα στην καρδιά σου  διέκοψες την σήψη και ήρθες στα νερά σου βράχοι στέρφοι γίναν'  κύματα πελάγους φύσηξε μαΐστρος σ' έφερε κοντά τους. Ο ήλιος και η γουστέρα πέρασαν απ την ξερολιθιά άφησαν το μικρό μονοπάτι μόνο να σε περιμένει τα χόρτα ξεράθηκαν και το φασκόμηλο με το θυμάρι άνθισαν στον βράχο. Ξεχύσου ολόγυρα και κοίτα αυτό το δάκρυ που πέφτει αυτό το σύννεφο που πέρασε αυτή η ακρογιαλιά που σε μάγεψε αυτό το γέλιο που σε συνεπήρε αυτό το αεράκι που σου δρόσισε το κορμί πάνω απ' το φανελάκι αυτό το τραγούδι που σιγοψιθυρίζεις καθώς ισορροπεί ς στα βράχια και από κάτω η θάλασσα οι σκέψεις και οι μυρωδιές. Είναι οι διακοπές μας ... μικρός καιρός

H μέρα μέθυσε από την ζέστη του Ιουνίου η νύχτα βαριά και ασκέπαστη ξετυλίγεται προς τ άστρα, υποψία δροσερού αέρα απ το παράθυρο εξ ανατολής , καταστέλλεται από θερμόαιμα τσιμέντα που τα πατώ με γυμνές πατούσες. Οι παντόφλες μου πλέουν μόνες τους στο δωμάτιο το καρπούζι κολοκύθι μάπα η ντομάτα αγγούρι πράσινο το πεπρωμένον φαγωθεί αδύνατον η αισχρότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ταραχή που ενοχλεί τούς αμύητους Τα σκυλιά ουρλιάζουν με την υποψία άσπρης γατούλας που πέρασε. Το φεγγάρι θα βγει σε λίγο το καθυστερούν οι κολόνες με τα καλώδια και οι κεραίες στα βουνά και εμείς οι υπέροχες ψυχούλες το βλέπουμε να ξεγλιστρά πάνω από τα κουτάκια των τσιμεντένιων καβουκιών μας . Θα μας τσακίσει  η άγνοια.